Posts from the ‘Τα γραπτά μένουν’ Category

ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΟΥ !!! [ video ]

Αυτό είπε ο Έλληνας αριστερός πρωθυπουργός στην συνάντησή του με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ! Επειδή εμείς αγαπάμε Αλέξη και ο λόγος του για εμάς είναι ευαγγέλιο αποφασίσαμε να στηρίξουμε την άποψή του κάνοντας ένα ποτ – πουρί στα καλά που έχει κάνει ο Αμερικάνικος ιμπεριαλισμός και δίνοντας αποστομοτική απάντηση σε όσους έσπευσαν να επιτεθούν στον πρωθυπουργό γι’ αυτή του την τοποθέτηση!


Ρίψη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα! Ήταν για καλό!

Ρίψη της ατομικής βόμβας στο Ναγκασάκι! Ήταν για καλό!

Η Σφαγή του No Gun Ri την Κορέα! Ήταν για καλό!

Σφαγή My Lai στο Βιετνάμ! Ήταν για καλό!

Βομβαρδισμός της Γιουγκοσλαβίας! Ήταν για καλό!

Βασανιστήρια στο Γκουαντάναμο! Είναι για καλό!

Βομβαρδισμός της Δρέσδης! Έγινε για καλό!

Θέλοντας να δώσουμε τέλος σ’ αυτό το ποτ – πουρί με τα καλά του Αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, γιατί εάν συνεχίσουμε δεν πρόκειται να τελειώσουμε ποτέ μιας και τα καλά που έχει κάνει είναι αμέτρητα, κρατήσαμε το καλύτερο για το τέλος! Ένα από τα καλά του Αμερικάνικου Ιμπεριαλισμού είναι η ρίψη των βομβών Ναπάλμ στον Γράμμο εναντίον του Δημοκρατικού Στρατού! Προφανώς για τον Αλέξη Τσίπρα αυτό είναι το κορυφαίο καλό του Αμερικάνικου ιμπεριαλισμού! Την επόμενη φορά που θα πάει στο Σκοπευτήριο να το πει αυτό στους διακόσιους εκτελεσμένους κομμουνιστές!

agkidapress

Advertisements

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΦΥΛΟΥ….ΣΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΦΙΛΟΥ !!! [ video ]

Το σκίτσο* του Βασίλη Παπαγεωργίου για το ταξίδι του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, στις ΗΠΑ μας θύμισε δύο δηλώσεις του για τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.
«Ελπίζω να μη μας βρει κι αυτό το κακό» (στο πρώτο βίντεο) έλεγε ο πρωθυπουργός για την περίπτωση εκλογής του Ντόναλντ Τραμπ στην π

ροεδρία των ΗΠΑ.
Αργότερα, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Μπάρακ Ομπάμα, στην Αθήνα, ο Αλέξης Τσίπρας μίλαγε για την «επιθετικότητα» και τον «εκκεντρικό τρόπο» του Τραμπ, αλλά είχε μια αισιοδοξία για τις σχέσεις Ελλάδας – ΗΠΑ (στο δεύτερο βίντεο).
Αναρωτιόμαστε αν θα μεταφέρει αυτές τις εκτιμήσεις του στον πρόεδρο των ΗΠΑ.
Μπορεί και να το κάνει, αφού – όπως εύστοχα περιγράφεται στο σκίτσο – ο πρωθυπουργός μας κάνει «αλλαγή φίλου» στις ΗΠΑ.
Τι; Όχι;
Μα, (όπως είναι γνωστό) οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους…
Εξαρτάται, βέβαια, από το ύψος του λογαριασμού και το είδος της φιλίας.
Σωστό κι αυτό…    ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ

ΚΑΙ ΛΕΒΕΝΤΗΣ….ΚΑΙ Μ@Λ@Κ@Σ !!!

Όπισθεν ολοταχώς από όσα είπε για την παραίτησή του από βουλευτής τόσο σε τηλεοπτική του συνέντευξη όσο και σε κοινοβουλευτικούς συντάκτες έκανε ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων Βασίλης Λεβέντης.
Απέδωσε, μάλιστα, την κωλοτούμπα του στην Εκκλησία λέγοντας ότι κορυφαίοι ιεράρχες του διεμήνυσαν να μην παραιτηθεί λέγοντάς του ότι θα τον βάλουν στην αφάνεια και έτσι θα λείψει από το βήμα της Βουλής.
«Ήθελα να ταρακουνήσω το τέλμα, γι’ αυτό είπα ότι θα παραιτηθώ» συμπλήρωσε ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων.
Όσον αφορά τη στάση του Προέδρου της Δημοκρατίας ο οποίος υπέγραψε το νομοσχέδιο για την αλλαγή φύλου ενώ ο ίδιος του είχε ζητήσει να μην το κάνει, ο Βασίλης Λεβέντης είπε με πικρία ότι «περίμενα να με πάρει τουλάχιστον ένα τηλέφωνο γιατί είμαστε φίλοι».
Επιμένοντας στο θέμα της αλλαγής φύλου είπε για το «συνάφι» των διεμφυλικών ότι «είναι σε εγκεφαλική διαστροφή, δεν είναι γεννετήσια βλάβη όπως λένε και αυτό νικιέται με τη μετάνεια» κατηγορώντας, επίσης, τη Νέα Δημοκρατία για βλασφημία επειδή είπε ότι οι διεμφυλικοί είναι εγκλωβισμένοι σε άλλα σώματα από αυτά που βρίσκονται.
Ζήτησε, τέλος, από τον Αλέξη Τσίπρα να μην τον ξανακαλέσει στο τηλέφωνο «ούτε για καλημέρα, εκτός αν σε 10 ημέρες πάρει πίσω αυτό το έκτρωμα (σ.σ. το νομοσχέδιο για την αλλαγή φύλου)».

ΚΟΥΛΗΣ Ο….ΕΞΩΓΗΙΝΟΣ !!! [ video ]

Απότομα ανέβηκε το πολιτικό θερμόμετρο στη Βουλή το μεσημέρι της Τρίτης, με τον πρωθυπουργό και τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να ανταλλάσουν σφοδρά πυρά στην λήξη της συζήτησης του νομοσχεδίου για την αλλαγή φύλου.
Αφορμή στάθηκε ένα παράδειγμα που χρησιμοποίησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Θέλοντας να στηλιτεύσει το γεγονός ότι κατά την άποψή του το νομοσχέδιο δεν λαμβάνει υπόψιν του τις απόψεις των ειδικών ανέφερε:
«Μπήκα στον κόπο να μιλήσω με έναν ειδικό για να πληροφορηθώ καλύτερα για την ουσία του ζητήματος, κάτι που πολύ αμφιβάλλω αν έχετε κάνει εσείς ή ο πρωθυπουργός. Μου διηγήθηκε λοιπόν μια ιστορία για ένα νέο παιδί το οποίο του ζήτησε να συνηγορήσει στην αλλαγή φύλου επειδή ανέβηκε στον Υμηττό και του το είπε ένας εξωγήινος». Η ιστορία αφορά μάλλον το παιδί μίας φίλης της γειτόνισσας της κουμπάρας της δεύτερης ξαδέρφης του, που ανακοίνωσε στους γονείς του ότι θέλει να κάνει διόρθωση φύλου. Οι επικοινωνιολόγοι της Νέας Δημοκρατίας, επιχειρώντας να παρουσιάσουν τον αρχηγό της αυτοαποκαλούμενης “φιλελεύθερης παράταξης” ως προσιτό στον λαό, χρησιμοποιούν παραδείγματα που συζητάμε με….πολλά ούζα και μεζέδες στο καφενείο. Μόνο που αυτά ακριβώς τα επιχειρήματα όταν αποτελούν την εμπροσθοφυλακή σε μία κοινοβουλευτική συζήτηση είναι ο γνήσιος λαϊκισμός, τον οποίο υποτίθεται ότι πολεμά με σφοδρότητα ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

ΤΣΕ ΓΚΕΒΑΡΑ : 50 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟΛΥΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ !!!

    Σήμερα συμπληρώνονται 50 χρόνια από την αιχμαλωσία και την δολοφονία του Τσε Γκεβάρα, στις 8 προς 9 Οκτώβρη 1967, στη Βολιβία.
Εκείνος στον οποίο ανατέθηκε να τον εκτελέσει ήταν ο υπαξιωματικός Μάριο Τεράν.
Ο Μάριο Τεράν, ο δολοφόνος του Τσε, το 2006 υποβλήθηκε σε εγχείρηση από Κουβανούς γιατρούς που συμμετέχουν στο πρόγραμμα της «Επιχείρησης Θαύμα» και προσφέρουν – δωρεάν – τις υπηρεσίες τους σε ασθενείς σε όλη τη Λατινική Αμερική. Ο Τεράν έπασχε από καταρράκτη. Οι επεμβάσεις καταρράκτη δεν είναι και τόσο απλό πράγμα για τους φτωχούς ανθρώπους στη Λατινική Αμερική.
Ο γιος του Τεράν, το 2007, στην συμπλήρωση 40 χρόνων από την δολοφονία του Τσε, έστειλε  σε εφημερίδα της Βολιβίας ευχαριστήριο μήνυμα προς τους Κουβανούς γιατρούς που αποκατέστησαν την όραση του πατέρα του. Του δολοφόνου, δηλαδή, του (και) γιατρού Τσε Γκεβάρα…

«Θυμηθείτε αυτό το όνομα – Μάριο Τεράν – ένας άνδρας που εκπαιδεύτηκε για να σκοτώσει μπορεί και πάλι να βλέπει χάρη στους γιατρούς που ακολουθούν τις ιδέες του θύματός του»,

ήταν το ρεπορτάζ με το οποίο κατέγραψε την είδηση η εφημερίδα «Γκράνμα» της Κούβας.

Λίγο πριν τη δολοφονία του, ο Τσε είχε στείλει στα παιδιά του ένα γράμμα:

 «Αγαπημένα μου Ιλδίτα, Αλεϊδίτα, Καμίλο, Σέλια και Ερνέστο,
Αν μια μέρα χρειαστεί να διαβάσετε τούτο το γράμμα, θα πει πως πια δεν είμαι ανάμεσά σας. Σχεδόν δε θα με θυμάστε πια και τα πιο μικρά θα μ’ έχουν ξεχάσει.
Ο πατέρας σας ήταν ένας άνθρωπος που έπραττε όπως σκεφτόταν, και που σίγουρα ήταν πιστός στις πεποιθήσεις του (….).
Να μελετάτε πολύ, για να μπορέσετε να κυριαρχήσετε στην τεχνική, που θα σας επιτρέψει να κυριαρχήσετε στη φύση (…). Να ‘στε κυρίως ικανά να αισθάνεστε, όσο πιο βαθιά μπορείτε, κάθε αδικία που γίνεται απέναντι σ’ οποιονδήποτε, σ’ οποιαδήποτε χώρα του κόσμου(…). Πάντα, παιδιά μου, θα ελπίζω να σας ξαναδώ.
Ένα μεγάλο και δυνατό φιλί απ’ τον Μπαμπά».

Δεν είδε ποτέ ξανά τα παιδιά του.Στις 8 προς 9 Οκτώβρη του 1967 ο κομαντάντε Τσε Γκεβάρα θα περνούσε στο πάνθεον των «αθανάτων» της Ιστορίας με διαβατήριο την πίστη του στις πεποιθήσεις του. Χτυπήθηκε από δυο σφαίρες στο σβέρκο. Πισώπλατα.
Οι δολοφόνοι του, αν και αιχμάλωτος, δεν είχαν το κουράγιο να τον κοιτούν στα μάτια ούτε καν τη στιγμή που τον εκτελούσαν.
Οι δολοφόνοι του μοίρασαν ανά την υφήλιο τη φωτογραφία του νεκρού Τσε πιστεύοντας ότι έτσι θα σφράγιζαν και θα έκλειναν τους λογαριασμούς τους μαζί του.
Έκαναν λάθος. Μια άλλη φωτογραφία ήταν εκείνη που έμελλε να μείνει στην Ιστορία.

    «Υπήρξε από τους πιο οικείους, από τους πιο θαυμαστούς, από τους πιο αγαπητούς, και, δίχως αμφιβολία, ο πιο εξαίρετος από τους επαναστάτες συντρόφους μας (…).
    Ξεχείλιζε από ένα βαθύ πνεύμα μίσους και περιφρόνησης προς τον ιμπεριαλισμό (…).
    Ικανός αρχηγός, αυθεντία, δεξιοτέχνης του επαναστατικού πολέμου. Κι όμως, με τον ηρωικό και δοξασμένο θάνατό του, κάποιοι επιχειρούν να αρνηθούν την ισχύ ή την αξία των αντιλήψεων και των αντάρτικων ιδεών του. Μπορεί να πεθάνει ο δεξιοτέχνης, κύρια όταν η τέχνη του είναι τόσο επικίνδυνη όσο η επαναστατική πάλη, αλλά εκείνο που με κανέναν τρόπο δε θα πεθάνει είναι η τέχνη στην οποία αφιέρωσε τη ζωή του και την ευφυΐα του (…).
  Επέδρασε σημαντικά στη στάση του η αντίληψη ότι οι άνθρωποι έχουν μια σχετική αξία στην ιστορία, η ιδέα ότι δεν ηττάται η υπόθεση όταν πεθαίνουν οι άνθρωποι, και ότι η ακατάσχετη πορεία της ιστορίας δε σταματά, ούτε θα σταματήσει με το χαμό των αρχηγών(…).
  Άνθρωποι σαν κι αυτόν είναι ικανοί, με το παράδειγμά τους, να συμβάλουν στην εμφάνιση άλλων που να τους μοιάζουν (…)».

Με αυτά τα λόγια αποχαιρετούσε ο Φιντέλ Κάστρο, στον επικήδειο που εκφώνησε στην Πλατεία της Επανάστασης, στην Αβάνα, στις 18 Οκτώβρη 1967, τον Ερνέστο Γκεβάρα. Τον Τσε.

Συχνά επανέρχεται το ερώτημα: Τι ήταν εκείνο που οδήγησε έναν από τους ηγέτες μιας από τις σημαντικότερες επαναστάσεις του 20ού αιώνα να προσφέρει τόσο αφειδώλευτα –  και κατά άλλους τόσο «απερίσκεπτα» και τόσο «τυχοδιωκτικά» – την ίδια του τη ζωή στο πεδίο των μαχών για την κοινωνική απελευθέρωση;
Στη στάση του Τσε απέναντι στη ζωή επέδρασε σημαντικά αυτό που περιέγραψε ο Φιντέλ Κάστρο στον επικήδειο. Η αντίληψη, δηλαδή

«ότι οι άνθρωποι έχουν μια σχετική αξία στην Ιστορία, η ιδέα ότι δεν ηττάται η υπόθεση όταν πεθαίνουν οι άνθρωποι,και ότι η ακατάσχετη πορεία της Ιστορίας δε σταματά ούτε θα σταματήσει με το χαμό των αρχηγών (…)».

    Αυτός ήταν ο Τσε. Ασταμάτητος. Αλύγιστος. Παθιασμένος. Αμετανόητος. Τέτοιος ήταν ο Τσε και αυτός ήταν ο λόγος που συγκαταλέγεται σε εκείνους τους ελάχιστούς που κατάφεραν να μετατρέψουν το θάνατό τους σε ένα τόσο στέρεο σκαλοπάτι για να ανυψωθεί το αίτημα για ζωή, για ανθρώπινη ζωή, ακόμη ψηλότερα.
Την αντίληψη του Τσε για τον άνθρωπο δε θα μπορούσαν ποτέ να την καταλάβουν οι δολοφόνοι του. Πόσο μάλλον να την εξοντώσουν.
    Το έγκλημα, αντί να σβήσει τα ίχνη αυτού του ασθματικού γιατρού από την Αργεντινή, μετατράπηκε σε βαθιά, σε ζωογόνα και ελπιδοφόρα ανάσα για τους αδικημένους, για τους λαούς όλου του κόσμου.

    Ό,τι  δεν κατάφεραν με τον Τσε  εκείνοι που τον δολοφόνησαν νόμισαν ότι θα το κατόρθωναν όσοι πίστεψαν ότι μπορούν να τον μετατρέψουν σε μια ακίνδυνη στάμπα πάνω σε μπλουζάκια και «μοδάτα» αξεσουάρ.
Ούτε αυτοί αντιλήφθηκαν ότι η ζωή του Τσε ξεπερνά κατά πολύ την αγοραία λογική τους. Δεν είχαν τα εργαλεία να αντιληφθούν εκείνο που κατάλαβε ο Σαρτρ:«Η ζωή του Τσε»– έλεγε ο Σαρτρ –είναι η ιστορία του πληρέστερου ανθρώπου της εποχής μας».
Αυτή η «πλήρης Ιστορία», που ο Τσε την έγραψε και την διηγήθηκε με τη ζωή και το θάνατό του, είναι ταυτόχρονα και η απάντηση στο ερώτημα «γιατί ο Τσε  συνεχίζει να ζει».
Όσοι προσπαθούν να εξαντλήσουν την εξήγηση αυτής της «αθανασίας», εστιάζοντας στην εικόνα του Τσε σαν «γητευτή των φοιτητικών ονείρων», ξεχνούν ότι ο Τσε των εργατών και των αγροτών, ο Τσε των ταπεινών και καταφρονεμένων, ο Τσε της νεολαίας, δε μας άφησε κληρονομιά μόνο το απίστευτο βλέμμα του.
Ένα βλέμμα που κοιτάζει μακριά αλλά στέρεα προς το φαινομενικά αδύνατο.
Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι ο Τσε και οι σύντροφοί του στην Κούβα έγιναν η απόδειξη της νίκης απέναντι στην καταπίεση, στη διαφθορά, στο φασισμό, στον ιμπεριαλισμό.
Δεν ήταν μόνο ότι ο Τσε αρνήθηκε μια «στρωμένη» και άνετη ζωή, πριν την κουβανέζικη επανάσταση, ότι δεν θαμπώθηκε από τις τιμές, τα πόστα, την αναγνώριση, μετά την επικράτηση της επανάστασης.
    Στην περίπτωση του Τσε ο τίτλος του «συμβόλου» δεν του χαρίστηκε μετά θάνατον. Ήταν ένας τίτλος που ως καθοδηγητής και ως σύντροφος, ως οδηγός και ως κομαντάντε στην ανειρήνευτη πάλη του ενάντια σε αυτήν την αδικία, τον είχε κατακτήσει ήδη.
Ο Τσε ουδέποτε αισθάνθηκε ότι ήταν «άγιος», έστω κι αν είχε ήδη θεοποιηθεί από πολλούς ανθρώπους. Δεν άφησε ποτέ περιθώρια για «αγιοποίηση». Τελικά, όπως έλεγε ο ίδιος, ήταν απλώς ένας άνθρωπος. Που έκανε ό,τι πίστευε. Και πίστευε ό,τι έκανε.

«Δεν είμαι απελευθερωτής (libertador). Δεν υπάρχουν libertadores. Οι ίδιοι οι άνθρωποι απελευθερώθηκαν μόνοι τους», έλεγε ο Τσε.

    Όλα αυτά μαζί συνθέτουν κομμάτια από τον «μύθο» του Τσε. Αλλά και πάλι δεν είναι αρκετά να εξηγήσουν το γιατί ο Τσε Γκεβάρα «ζει».
Γιατί, τελικά, εκείνο που στην πραγματικότητα κρατά «ζωντανό» τον Τσε είναι ότι παραμένουν τραγικά ζωντανά και δραματικά επίκαιρα όλα όσα τον «δημιούργησαν».
Ο πραγματικός λόγος που ο Τσε  παραμένει «ζωντανός» είναι ότι παραμένουν ζωντανά όλα όσα τον «γέννησαν».

Ο Τσε «ζει» γιατί, ως πολεμιστής και ως πολιτικός, ήταν ο κομαντάντε μιας υπόθεσης που και ως θεωρία και ως πράξη θα βρει την ολοκλήρωσή της, μόνο όταν καταργηθεί κάθε μορφής εκμετάλλευση.
   Ο μαρξισμός και το κομμουνιστικό ιδεώδες είναι πλήρως εξαγνισμένο μέσα μου, έλεγε ο Τσε, προσθέτοντας με απόλυτη σαφήνεια:

«Δεν υπάρχει για μας κανείς άλλος ορισμός του σοσιαλισμού, πλην της κατάργησης της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από άνθρωπο».

    Ο Τσε θα παραμένει «ζωντανός» για όσο το βλέμμα του θα δείχνει ότι είναι ρεαλιστικό το όραμά του για έναν κόσμο ελεύθερο, δημοκρατικό, χωρίς πείνα, χωρίς φτώχεια, χωρίς καταπίεση.

«Αν τρέμεις από αγανάκτηση για κάθε αδικία, είσαι σύντροφός μου», έλεγε ο Τσε.

Για όσο στον κόσμο η αδικία θα εξακολουθεί το έργο της, όσο οι έννοιες «τιμή» και «αξιοπρέπεια» θα υπάρχουν στο λεξιλόγιο των ανθρώπων,  ο Τσε θα είναι «ζωντανός». Γιατί

«ο άνθρωπος  έλεγε ο Τσε– πρέπει να περπατάει με το κεφάλι απέναντι στον ήλιο. Και ο ήλιος πρέπει να κάψει το μέτωπο και καίγοντάς το να το σφραγίσει με τη σφραγίδα της τιμής.Όποιος περπατάει σκυφτός, χάνει αυτήν την τιμή».


ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΙΜ ΓΙΟΝΓΚ ΟΥΝ : ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΠΥΡΗΝΙΚΟ ΜΑΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ….ΘΑ ΜΑΣ ΕΙΧΑΝ ΚΑΝΕΙ ΣΥΡΙΑ !!!

Ο ηγέτης της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν χαρακτήρισε το πυρηνικό του πρόγραμμα ως «ισχυρό μέσο αποτροπής” το οποίο εγγυάται την κυριαρχία της χώρας του, σύμφωνα με σημερινή αναφορά των κρατικών ΜΜΕ της Βόρειας Κορέας. Χωρίς αυτό θα μας είχαν κάνει ότι στη Συρία και στο Ιρακ, φαίνεται πως δήλωσε ο Βορειοκορεάτης ηγέτης.
Η δήλωση αυτή, έγινε λίγες ώρες μετά από την δήλωση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ που υποστήριξε ότι: «ένα μόνο πράγμα θα δουλέψει” στην επίλυση του προβλήματος με την διεθνώς απομονωμένη χώρα.

Ωστόσο, ο Αμερικανός πρόεδρος δεν ξεκαθάρισε σε τι ακριβώς αναφέρθηκε, ενώ τα σχόλια του φαίνεται ότι υπονοούν ότι σκέφτεται την χρήση στρατιωτικών μέσων.

ΠΑΤΡΑ : 73 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΛΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ. Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΑΡΗ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΛΕΟΝ ΠΑΤΡΑ !!!

Μιλώντας χθες το βράδυ στην πλατεία Γεωργίου, μετά τη λήξη του ιστορικού περιπάτου μνήμης, που ξεκίνησε από τη Δεξαμενή, ο Δήμαρχος Πατρέων, Κώστας Πελετίδης, απευθυνόμενος στους συγκεντρωμένους τόνισε:
«Ο Δήμος μας διοργανώνει και φέτος εκδηλώσεις για τα 73 χρόνια από την απελευθέρωση της Πάτρας από τη γερμανική κατοχή, από τον ΕΛΑΣ.

Αποτελεί χρέος, η ιστορία μας να γίνει κτήμα όλων, ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων, γιατί η γνώση της ιστορίας, αποτελεί οδηγό για τους σημερινούς αγώνες.
Θέλουμε να γίνει πλατιά γνωστή στο λαό η ιστορική αλήθεια για εκείνη την περίοδο.
Η απελευθέρωση της πόλης μας, ήρθε ως αποτέλεσμα της συλλογικής πάλης, των εθνικοαπελευθερωτικών οργανώσεων, του ίδιου του λαού  και της νεολαίας, που αναθαρρημένοι από τις νίκες και την ασταμάτητη προέλαση του κόκκινου στρατού, απελευθέρωσαν ολόκληρες περιοχές της χώρας και η εξουσία πέρασε στο λαό.
Έτσι, παραμονές της απελευθέρωσης, οι κατακτητές και οι συνεργάτες τους, είχαν απομονωθεί στο κέντρο της πόλης, ενώ τα περίχωρα είχαν απελευθερωθεί από τον ΕΛΑΣ.
Την 1η Οκτώβρη, το 12ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ καταλαμβάνει τις περιοχές Κλάους, Περιβόλα, Εγλυκάδα, Γηροκομειό. Ένας λόχος καταλαμβάνει το Δασύλλιο και ένας άλλος από τα Συχαινά, κατευθύνεται προς την παραλία, για να αποκλείσει τη διαφυγή των Γερμανών.

Στις 2 Οκτώβρη, αρχίζει η επιχείρηση απελευθέρωσης της πόλης, με γενικευμένη επίθεση από όλα τα τμήματα, που απλώθηκε σε όλη την Πάτρα και κράτησε ως αργά το βράδυ.
Στις 3 του Οκτώβρη το πρωί, παραδίδονται στην αγγλική δύναμη τα τάγματα ασφαλείας προδοτών και συνεργατών των Γερμανών του περιβόητου Κουρκουλάκου και η τελική επίθεση αρχίζει. Οι ΕΛΑΣίτες έφτασαν στα Ψηλά Αλώνια και μια ομάδα των ανταρτών κατορθώνουν να στήσουν ένα πολυβόλο στο καμπαναριό του Παντοκράτορα. Εκδηλώνεται επίθεση στο Κάστρο και οι Γερμανοί υποχωρούν προς το λιμάνι. Το βράδυ αργά, επιβιβάζονται σε πλοία και εγκαταλείπουν την Πάτρα.

Την Τετάρτη 4 Οκτωβρίου 1944, στις 11 περίπου το πρωί, η 8η Ταξιαρχία και το 12ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ μαζί με συμμαχικά βρετανικά στρατεύματα παρελαύνουν στους ελεύθερους πλέον δρόμους της Πάτρας και πλήθος κόσμου τους υποδέχεται και τους αποθεώνει. Την επόμενη μέρα – Πέμπτη 5 Οκτωβρίου – επισκέφτηκε την Πάτρα ο υπουργός Παναγιώτης Κανελλόπουλος. Ο κόσμος που βρισκόταν όλη την ημέρα στους δρόμους και τις πλατείες σχημάτισε αυθόρμητα συγκέντρωση κάτω από το αρχηγείο του ΕΛΑΣ από τον εξώστη του οποίου ο υπουργός απηύθυνε λόγο, διακοπτόμενος συχνά από ζητωκραυγές και λαϊκά συνθήματα όπως Ζήτω ο Κανελλόπουλος, Ζήτω η Κυβέρνηση, Ζήτω ο ΕΛΑΣ και το ΕΑΜ, Ζήτω ο Άρης. Στη συνέχεια εμφανίστηκε στον εξώστη ο Άρης Βελουχιώτης ο οποίος εκφώνησε με τη σειρά του λόγο κάτω από τις ενθουσιώδεις αντιδράσεις του κόσμου.
Ο λόγος του Άρη Βελουχιώτη στην Πάτρα, αμέσως μετά την απελευθέρωσή της.

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες.

Είμαι ευτυχής γιατί μπαίνοντας στην πόλη των Πατρών μπαίνουμε απολύτως αναίμακτα. Καταβάλλαμε επίμονες προσπάθειες να γίνει ό,τι έγινε στην Πάτρα, το ίδιο και σ’ άλλες πόλεις της Πελοποννήσου.

Δυστυχώς σε ορισμένες πόλεις άνθρωποι οι οποίοι δεν δικαιούνται να φέρουν το όνομα του Έλληνα θέλησαν ως το τέλος με τα όπλα του κατακτητή να αποτελέσουν τις οπισθοφυλακές του. Χρησιμοποίησαν τα όπλα του κατακτητή για να διευκολύνουν όσο το δυνατόν τη φυγή του από τις πόλεις. Επανειλημμένως από την πρώτη στιγμή θελήσαμε να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι η στάση τους είναι εγκληματική αντεθνική και ότι ήταν υποχρεωμένοι έστω και κατά την 12η ώρα να συμβάλουν στον αγώνα της απελευθέρωσης. Δυστυχώς αυτοί είχαν πάρει την απόφαση να μείνουν οι οπισθοφύλακες του εχθρού.

Υπάρχουν πόλεις όπου δεν θρηνούνται θύματα από τον αγώνα εναντίον του κατακτητή αλλά εναντίον ατόμων που φέρουν μόνο το Ελληνικό όνομα. Είμαι ευτυχής γιατί στην πρωτεύουσα της Πελοποννήσου αν χύθηκε αίμα, χύθηκε στον αγώνα εναντίον του κατακτητή. Έστω και την τελευταία στιγμή ο συνταγματάρχης Κουρκουλάκος δέχθηκε να παραδοθεί στους συμμάχους.

Μας συκοφάντησαν ότι είμαστε ληστές, αγύρτες, κλέφτες και αντεθνιστές. Μας συκοφάντησαν ότι θελήσαμε να παραδώσουμε ελληνικά τμήματα στους Βουλγάρους ή δεν ξέρω που αλλού.

Ήδη οι συκοφαντίες αυτές είναι συντρίμματα μπροστά σας.

Η στάση του ΕΛΑΣ είναι παραδειγματική, στις πόλεις που μπαίνουμε σεβόμαστε την τιμή και την περιουσία του λαού και γι’ αυτό αγωνιζόμαστε. Μας συκοφάντησαν ότι μπαίνοντας στις πόλεις θα σφάξουμε και θα κρεουργήσουμε τους παπάδες και θα γκρεμίσουμε τις εκκλησίες. Αυτοί που βλέπουν τα πράγματα από το πρίσμα του πορτοφολιού τους μας κατηγόρησαν ως απάτριδες.

Μιλούν για μας, που χύσαμε το αίμα μας στα βουνά της Μακεδονίας και της Θράκης στον αγώνα εναντίον των Βουλγαροφασιστών. Οι συκοφαντίες αυτές με την επαφή του ΕΛΑΣ με τον λαό γίνονται συντρίμματα.

Ό,τι υποσχεθήκαμε στην αρχή πραγματοποιείται. Υποσχεθήκαμε ελευθερία. Κανένας δεν πρέπει να αμφιβάλλει ότι γι’ αυτό καταβάλαμε το 95% των προσπαθειών μας για να μη πω 100%. Υποσχεθήκαμε ότι θα σεβόμαστε τη λαϊκή κυριαρχία και ότι θα την παραδώσουμε στον λαό. Απόδειξη τούτου είναι η λαϊκή επιτροπή την οποίαν εκλέξατε σήμερα το πρωί.

Ο απελευθερωτής ΕΛΑΣ στα χέρια της κυβέρνησης θα αποτελέσει τρανή δύναμη, η οποία θα συνεχίσει τον πόλεμο για τη συντριβή του εχθρού και εκτός των συνόρων μας στο πλευρό των συμμάχων. Ο ΕΛΑΣ στα χέρια της κυβέρνησης είναι τρανή εγγύηση ότι θα συντρίψουμε τον κατακτητή και θα δώσουμε την ελευθερία του λαού, είναι δυνατή εγγύηση ότι ο λαός θα εκλέξει το καθεστώς της αρεσκείας του.

Ο λαός προσέφερε πολλά, αλλά στις πόλεις λίγα ξέρουν για τους μόχθους της υπαίθρου. Η ύπαιθρος μοίρασε την μπουκιά της με εμάς. Λεηλατήθηκε, κρεουργήθηκε από τον κατακτητή γιατί υπεράσπιζε εμάς. Ζητώ νέες θυσίες. Δεν υπόσχομαι τίποτα. Θέλω να συνεχίσετε τη βοήθεια προς τον στρατό και την κυβέρνηση για να έρθει διπλή η ελευθερία: κοινωνική και εθνική. Δεν λέω τι θα σας δώσουμε αύριο. Ότι πάρετε θα το πάρετε με τη γροθιά σας. Ο ελληνικός λαός αρκετά συκοφαντήθηκε με καρικατούρες και γλίτσες στο εξωτερικό. Ο ελληνικός λαός, από τον οποίον η ανθρωπότης έλαβε το φως του πολιτισμού θα ξαναδώσει νέους δρόμους στην ανθρωπότητα. Θα κερδίσουμε ό,τι θα κερδίσουμε χάρη στο σθένος μας και την θέλησή μας να απολείψουμε την δικτατορία.

Σας διαβεβαιώνουμε ότι θα κρατήσουμε το τουφέκι στο πλευρό των συμμάχων μας και δεν θα το αφήσουμε εάν δεν δούμε την Ελλάδα μεγάλη και ευημερούσα. Η Ελλάς δεν είναι τσιφλίκι πέντε χρυσοκανθάρων. Ο λαός ο οποίος μόχθησε αυτός θα πάρει τη διοίκηση. Η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητος στην οποία συμμετέχουν όλα τα κόμματα, τέτοια λύση χάραξε και τέτοια λύση θα δώσει. Προσέξτε, ίσως βρεθούν άνθρωποι λαοπλάνοι συνεργαζόμενοι με τους Γερμανούς που θα θελήσουν να σας εξαπατήσουν. Προσέξτε να μη ξανάρθουν τα τέσσερα χρόνια της δικτατορίας του Μεταξά που παρασκεύασε τον όλεθρο του 1941. Σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει παράδειγμα που να προοδεύσει λαός κάτω από καθεστώς αντιλαϊκό.

Είστε υποχρεωμένοι λοιπόν να χαράξετε βαθειά στη συνείδηση σας ότι ενωμένοι και υπακούοντας στις διαταγές της εθνικής κυβέρνησης θα τραβήξουμε μπροστά εναντίον του κατακτητή και για την δημιουργία του καθεστώτος της λαοκρατίας.

Είμαι βέβαιος ότι τις γραμμές αυτές θα τις ακολουθήσετε γιατί μόνοι σας θα τις εκλέξετε. Τονίζω ότι ο ΕΛΑΣ όπως πολέμησε για την ελευθερία, τόσο θα αγωνιστεί να προστατεύσει τον λαό από την δικτατορία.

Με την πεποίθηση αυτή, ότι τέτοιο δρόμο θα ακολουθήσετε αναφωνώ

– Ζήτω ο ηρωικός και πολυβασανισμένος Μοριάς.
– Ζήτω η Εθνική Κυβέρνηση.
– Ζήτω οι σύμμαχοι.
– Ζήτω το συκοφαντηθέν και καταδιωχθέν Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας.

Ο λόγος του Άρη Βελουχιώτη δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Ταχυδρόμος»,
στις 6 Οκτωβρίου 1944
Κόκκινη Μνήμη  (Μουσείο Τύπου ΕΣΗΕΠΗΝ).