-Τι είσαι εσύ;
-Γύλος. Δεν έχεις ακουστά κύριε πρόεδρε που λένε η «Τρύπια Βάρκα»;
-Τι είναι αυτή η τρύπια βάρκα;

-Κατάστημα, κεντράκι. Ε, μαριδίτσες, καλαμαράκια, ε… ρομάντζες, το κυματάκι κι έρχονται τα κακόμοιρα τα άστεγα.
-Άστεγα; Ποιά άστεγα;

-Τα ζευγαράκια, κύριε πρόεδρε. Έλλειψη στέγης. Εκεί κάνουν τα μπανάκια τους, ξαπλώνουν στα βοτσαλάκια τους και ούτω καθεξής.
-Α… τέτοιο κατάστημα έχεις;
-Μάλιστα.
-Γιατί μιλάς σ’ εμένα και κοιτάς το γραμματέα;
-Μα εσάς κοιτάω, κύριε πρόεδρε, αλλά το μάτι μου είναι έτσι, είναι λίγο όρτσα.
.  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .

-Λοιπόν άνθρωπέ μου τι ξέρεις να μας πεις; Όχι στάσου, τ’ όνομα σου πρώτα.
-Γύλος.
-Πώς;-Γύλος κύριε πρόεδρε.

-Δεν είναι όνομα αυτό. Το κανονικό σου.
-Το κανονικό μου δεν είναι όνομα κύριε πρόεδρε, Σπανοβαγγελοδημήτρης Νικόλας του Νικόλα.

-Πάντως αυτό θα γραφεί. Γραμματεύς, γράψε: Σπαγγελοβανο… Σπαλοβαγγελονικολόπουλος Δημήτριος…
-Όχι, όχι… Σπανοβαγγελοδημήτρης Νικόλας.
-Ε… Σπαγγόβαγγελο…

-Ο…Σπανοβαγγελοδημήτρης Νικόλας.
-Ε… Σπαγγόβαγγελο…
-Σπανόβαγγελό…

-Ε! Σπαγγόβαγγελό… Μα όνομα είναι αυτό ρε χριστιανέ μου;
-Μα εγώ ειδοποίησα κύριε πρόεδρε. Πες με Γύλο να μη μπερδεύεσαι.
-Μπερδεύομαι και με τα μάτια σου! Δεν ξέρω πότε με κοιτάς!
-Ε, είναι ίσα μέχρι να το συνηθίσεις κύριε πρόεδρε.

Advertisements